وطن عشق توست افتخارم / وطن دررهت جان نثارم
این شعرو یه جایی خوندم به نظرم خیلی قشنگ اومد گفتم بذارم تا شما هم مستفیذ بشین :
بهار و فصل باران یادم آمد/ نمود دشت الوان یادم آمد
سمنگان عزیز و خُلم ِزیبا / مزار شاه مردان یادم آمد
بهار بلخ ِ باستان یادم آمد / صفای ِمیرِ قاسم جان یادم آمد
مزار خواجه عبدالله انصار/ به هرات خواجه غَلتان یادم آمد
به کوکب ها چه بینُم شب از مَه گل بچینُم
وطنه نازنینم ، وای وطنه نازنینم یادم آمد
فابریکه قند بغلان یادم آمد / بتای شهر بامیان یادم آمد
به صدها جیل و زندان پیشاور/ مهاجرای افغان یادم آمد
جویش ِ کارته پروان یادم آمد / درمسان ِ هندوان یادم آمد
به هندو و مسلمان ظلم کردن / غارتگران و دزدان یادم آمد
به کوکب ها چه بینُم شب از مَه گل بچینُم
وطنه نازنینم ، وای وطنه نازنینم یادم آمد
شبه مهتاب پغمان یادم آمد / نوای عندلیبان یادم آمد
به زیر نور مهتاب رقص گلها / جمع و جوش جوانان یادم آمد
به کوکب ها چه بینُم شب از مَه گل بچینُم
وطنه نازنینم ، وای وطنه نازنینم یادم آمد
غم کابل مرا دیوانه کرده / ز خویش و آشنا بیگانه کرده
دیگر غم ها شود روزی فراموش / غم کابل به قلبم خانه کرده
اَلا کابل به قربان هوایت / نباشد در جهان خواجه صفایت
هزاران باغ و قصر ملک مردم / فدای کوچه و پس کوچه هایت