واضح است که این روزها گرفتاری ها به اوج خود رسیده است. وضع طوری نیست که بتوانم طبق روال عادی  روزگار رفتار کنم . چنان که خود لحظه به لحظه شاهد  سایه ی سنگین این شب زنده داری های اخیر بنده هستید. لیکن از محضر دوستان عذر تاخیر می طلبم ...

 بعد نوشت : لعنت به این شب های پر استرس لعنتی ، که تا صبح شود دیوانه ات می کند . شب هایی که خواب در آن بی معناترین ِ چیزهاست !